Pros
- onderwijs is inspirerend - je leert ook van studenten - bedreven mensen - mooie campus
Cons
Maanden wachten op je contract terwijl je al werkt, is niet raar. Soms wordt het contract ook nog fout opgesteld en moet je daar herhaaldelijk achteraan. Ondanks doorvragen moest ik zo helaas vroegtijdig weg, omdat het (tijdelijke) contract niet slim was opgesteld - na enorm hard doorwerken in de coronacrisis en extra uren maken. Of dit alleen aan de faculteit (ESPhil) of ook aanHR lag, is moeilijk te zeggen. Bij ESPhil werken raad ik iig ten sterkste af. En HR is zeker ook matig: zij wilden bijv. geen 'intentieverklaring' afgeven aan bevriende PhD'ers dat ze hen zouden willen (kunnen) aannemen na hun PhD; die 'lege' intentieverklaring is geen enkele garantie, maar wel belangrijk voor het krijgen van een hypotheek bij de bank. Dat wordt dus onnodig onmogelijk gemaakt. Een vast contract zit er sowieso niet in op de universiteit, misschien na een PhD, 4 jaar post-doc ervaring op verschillende plekken, en dan maar hopen op je 35e. Bestuurslijke chaos op meerdere faculteiten; 'leidinggevenden' hebben vaak helemaal geen opleiding hiervoor gevolgd, ook al biedt de universiteit cursussen aan. 360 graden functioneringsgesprekken ontbreken vaak. In de coronacrisis zie je dat er jarenlang is bezuinigd op hoger onderwijs: heel veel studenten, en dan heel veel extra (aanpas)werk, is gewoon niet te doen met weinig personeel. Vooral ook omdat ervaring (zoals bij mij) weg moet, omdat er geen geld is voor een vast contract (dus een onervaren vervanger komt dan in de plaats). Daarnaast zijn leiddinggevenden dus slecht: mijn burn-out werd niet echt serieus genomen, en hun fouten in het contract ook niet. De organisatie is ook vaak een zooitje: organogrammen kloppen niet, en 'toezeggingen' van leidinggevenden blijken later niets waard, omdat ze formeel niet leidinggevende zijn. Verder wil de EUR vooral te koop lopen met hun expertise en waarden (bla bla), maar als het er op aankomt, veranderen ze niet (bijv. qua fossiele investeringen), en zorgen voor hun personeel is niet echt een prioriteit op sommige faculteiten. Er heerst toch vaak een hoge werkdruk (professoren zijn blij met vakantie, want dan is er eindelijk tijd voor onderzoek), en ook met klachten wordt weinig gedaan. Dit alles ligt deels ook niet aan de matige leidinggevende (eigenlijk gewoon onderzoekers), maar grotendeels ook aan jarenlange krappe budgetten.